 |
| Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? |
An hoc usque quaque, aliter in vita? Quis est tam dissimile homini. Cum id quoque, ut cupiebat, audivisset, evelli iussit eam, qua erat transfixus, hastam. Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Facillimum id quidem est, inquam. Commoda autem et incommoda in eo genere sunt, quae praeposita et reiecta diximus;
- Quasi vero aut concedatur in omnibus stultis aeque magna esse vitia, et eadem inbecillitate et inconstantia L.
- Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam.
- Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum.
- Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit;
Haec igitur Epicuri non probo, inquam. Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum
Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio.
Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Iam in altera philosophiae parte. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui? Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe;
Haec igitur Epicuri non probo, inquam. Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum
- An dolor longissimus quisque miserrimus, voluptatem non optabiliorem diuturnitas facit?
- Quae cum essent dicta, finem fecimus et ambulandi et disputandi.
- Parvi enim primo ortu sic iacent, tamquam omnino sine animo sint.
- Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo;
- Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim?
- Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem;
- Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Iam in altera philosophiae parte. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui? Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe;
Haec igitur Epicuri non probo, inquam. Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum
- Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem.
- Ergo illi intellegunt quid Epicurus dicat, ego non intellego?
- Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas.
- Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus.
Haec igitur Epicuri non probo, inquam.
Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Quis istud possit, inquit, negare? Nos quidem Virtutes sic natae sumus, ut tibi serviremus, aliud negotii nihil habemus.
Quid enim est a Chrysippo praetermissum in Stoicis? At hoc in eo M. Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere.
Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Tubulum fuisse, qua illum, cuius is condemnatus est rogatione, P. Septem autem illi non suo, sed populorum suffragio omnium nominati sunt. Quid de Platone aut de Democrito loquar? Si longus, levis;
Nos paucis ad haec additis finem faciamus aliquando; Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Venit ad extremum;
Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere.
Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Paulum, cum regem Persem captum adduceret, eodem flumine invectio? Ita redarguitur ipse a sese, convincunturque scripta eius probitate ipsius ac moribus. Collatio igitur ista te nihil iuvat. Maximus dolor, inquit, brevis est. Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Res enim se praeclare habebat, et quidem in utraque parte.
Duo Reges: constructio interrete. Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta. Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae.
Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia.
- Utram tandem linguam nescio?
- Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium.
- Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate.
- Tollitur beneficium, tollitur gratia, quae sunt vincla concordiae.
Et tamen puto concedi nobis oportere ut Graeco verbo utamur, si quando minus occurret Latinum, ne hoc ephippiis et acratophoris potius quam proegmenis et apoproegmenis concedatur;In his igitur partibus duabus nihil erat, quod Zeno commutare gestiret. Vos autem cum perspicuis dubia debeatis illustrare, dubiis perspicua conamini tollere. Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit; Si longus, levis; Illa tamen simplicia, vestra versuta. Quis Pullum Numitorium Fregellanum, proditorem, quamquam rei publicae nostrae profuit, non odit? Collige omnia, quae soletis: Praesidium amicorum.